„Duża” uchwała Sądu Najwyższego w sprawach „frankowych”? Co wydarzy się 25 kwietnia 2024 r.

Tekst przygotowałem przy założeniu, że uchwała zapadnie. Po informacji o tym, że wpłynął wniosek Prokuratora Generalnego, zaktualizowałem projekt wpisu.

Z jednej strony – szalenie ciekawa sytuacja, z uwagi na wniosek (wnioski) o wyłączenie, oświadczenia „starych” sędziów, że nie będą orzekać z „nowymi”, potencjalne losy tych wniosków (czy zostaną wyłączeni, przez kogo, jak dynamiczna będzie sytuacja).

Z drugiej szkoda, bo to kolejny przykład rozmontowania wymiaru sprawiedliwości i zaniechania czegoś, co jest potrzebne i może pozwolić zamknąć przynajmniej część problemów w orzecznictwie i przyczynić się do rozwiązania problemu istotnego społecznie.

Artykuł dostępny TUTAJ.

Edit/Aktualizacja:

Posiedzenie pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego rozpoczęło się zgodnie z planem.

Uchwała lub inne rozstrzygnięcie pojawi się nie wcześniej niż o 16.

Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego, przewodnicząca posiedzeniu, poinformowała o piśmie Prokuratora Generalnego, złożonym wczoraj w godzinach popołudniowych.

Analizując pismo procesowe Prokuratora Generalnego uznano jednak, że jest to wyłącznie stanowisko w sprawie PG (jego pogląd prawny), a nie wniosek o wyłączenie, któremu należy nadawać bieg.

Nikt, żaden organ, nie ma prawa stwierdzać, czy ktoś jest sędzią, czy nie jest, jeżeli stosownej procedury nie przewidziano w przepisach prawa. Taką procedurą nie jest z pewnością regulacja dot. wniosku o wyłączenie sędziego.

„Obywatele czekają na sprawne rozpatrzenie ich spraw, a nie na wojnę i podważania statusu sędziów”.

Posiedzenie dotyczy zagadnienia abstrakcyjnego, w tym postępowaniu nie ma stron – PG może wyrazić wyłącznie pogląd prawny, co też uczynił; nie ma prawa do składania wniosku o wyłączenie sędziów.

Wniosek zaś o wyłączenie całego składu Izby, składu połączonych Izb itp. należy uznać za niedopuszczalny. Istniałoby też ryzyko systemowe/ustrojowe – że takiego wniosku nie miałby kto rozpoznać albo decydowałby jeden sędzia.

Pierwsza Prezes zwróciła uwagę na kulturę prawną – nie składa się takich pism na ostatnią chwilę przed posiedzeniem :).

Makao i po makale.

Sędziowie w ramach obecnych przepisów, nie powinni bać się stwierdzania, że „coś” stanowi nadużycie prawa/jest niedopuszczalne 🙂